R: Ga nou maar.
Een afscheidskus en misschien au revoir.
N: Maar waarom moeten wij in godsnaam uit elkaar?
R: De hartstocht het verlangen is voorbij.
Wij zijn een lijst geworden zonder schilderij.
N: We waren toch een onverwoestbaar paar…
En nu opeens stort alles in elkaar.
R: Toe ga nou maar.

Ga nou maar.
N: We hebben het toch goed zo met mekaar?
R: Oh ja we zijn niet ongelukkig dat is waar.
Toch voel ik hoe de liefde langzaam slijt.
N: En daarom wil je dat ik weg ga voor die tijd.
R: Ik kom je wel weer tegen hier of daar.
N: Dat kan toch niet, we zijn nog lang niet klaar.
R: Toe ga nou maar.

Het is te laat om nog de bakens te verzetten.
We zijn te gulzig en te roekeloos geweest.
Wat voor het leven was bedoeld,
hebben wij erdoor gespoeld.
Zoals champagne op een groot onstuimig feest.

R: Ga nou maar.
N: Je hebt me niet meer nodig.
R: Dat is niet waar.
N: Maar waarom gaan we dan niet verder met mekaar?
R: Hé soms moet je wat je lief is laten gaan.
Anders sterft het onder je handen.
Als je bang bent om iets dierbaars te verliezen.
En je blijft het krampachtig vasthouden.
Dan sterft het juist.
Begrijp je dat.
N: Ja.
R: Nou ga dan maar.